Δεν συμφωνώ με το κλείσιμο των δρόμων. Γι’ αυτό και όσα χρόνια είμαι βουλευτής, είτε στη συμπολίτευση είτε στην αντιπολίτευση, δεν επισκέφτηκα ποτέ μπλόκα, όταν αυτά έκλειναν τους δρόμους. Οι αγρότες μας έχουν τεράστιο πρόβλημα, που είναι πρόβλημα κυρίως κόστους παραγωγής, αλλά και οργάνωσης και διάθεσης προϊόντων. Το κλείσιμο των δρόμων μπορεί να αναδεικνύει αυτά τα μεγάλα προβλήματα, αλλά στην πράξη μειώνει το δίκιο των αγροτών, αφού ούτε τη συναίνεση των άλλων τάξεων πετυχαίνει, ενώ κάθε φορά γίνεται μια ευκαιριακή αντιμετώπιση κάποιων οξυμένων οικονομικών προβλημάτων (επιτάχυνση πληρωμών, κάποιες ενισχύσεις κλπ) και στην πράξη δεν αντιμετωπίζεται η ουσία των προβλημάτων. Χρόνο με το χρόνο η κατάσταση επιδεινώνεται, τα αιτήματα κάθε χρόνο στα μπλόκα είναι τα ίδια και η προοπτική είναι ζοφερή.
Αντί λοιπόν για ακραίες κινητοποιήσεις μια φορά το χρόνο, χρειάζονται καθημερινές στοχευμένες παρεμβάσεις:
Πολλά από αυτά είναι στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και μένει ο αγώνας της κυβέρνησης και των αγροτών, ώστε αυτά να μην μείνουν λόγια και να γίνουν πράξεις.
Το κόστος των υπηρεσιών καθαριότητας στα Δημόσια Νοσοκομεία, σύμφωνα με τα στοιχεία που μου δόθηκαν μετά από κοινοβουλευτικό έλεγχο, υπερδιπλασιάσθηκε φέτος συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια. Σε αυτό κυρίως συνέβαλε η δημιουργία συνθηκών ολιγοπωλίου στο χώρο παροχής υπηρεσιών καθαριότητας, που βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον και αντίκεινται στον ελεύθερο και ανόθευτο ανταγωνισμό, που νομίμως πρέπει οι δημόσιοι διαγωνισμοί να προάγουν.
Τις περισσότερες φορές, οι διοικήσεις των νοσοκομείων κατά παράβαση του νόμου, στις προκηρύξεις που κάνουν φωτογραφίζουν δύο – τρεις εταιρείες, αποκλείουν τους περισσότερους ή ακυρώνουν τους διαγωνισμούς με διάφορα προσχήματα και κατόπιν προχωρούν σε απευθείας ανάθεση του έργου (Νοσοκομείο «Γεννηματάς», «Αγία Όλγα» κλπ). Οι μεγαλοεργαλάβοι, μετά την υπογραφή της σύμβασης καθαριότητας με τα νοσοκομεία, τις περισσότερες φορές δεν υλοποιούν τη σύμβαση οι ίδιοι, αλλά αναθέτουν την υλοποίηση της σύμβασης σε άλλα συνεργεία, σε τιμή κάτω του 50% της αρχικής ανάθεσης. Δηλαδή δύο - τρεις εταιρείες μοιράζονται τις δουλειές καθαριότητας των δημόσιων νοσοκομείων και έχουν κέρδος περισσότερο από το 50% («αέρα»), χωρίς στην ουσία να κάνουν τίποτα.
Το μεγάλο «φαγοπότι» γίνεται, γιατί απουσιάζει κάθε έλεγχος υλοποίησης των συμβάσεων καθαριότητας τόσο για την ποιότητα των υπηρεσιών, όσο και στο αν διατίθεται το προσωπικό που προβλέπει η σύμβαση. Επίσης, λόγω της απουσίας κάθε ελέγχου, η εκμετάλλευση των εργαζομένων είναι πολύ μεγάλη. Πολλές φορές οι εργοδότες δίνουν πολύ λιγότερα χρήματα στους εργαζόμενους, από αυτά που γράφει η απόδειξη πληρωμής τους, υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν συμβάσεις λιγότερες των έξι ωρών, ενώ στην ουσία κάνουν διπλοβάρδιες και κατάφορα καταπατούν και τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. αρνείται να δει το πρόβλημα και να ελέγξει την κατάσταση και διοικητικά και ποινικά αν χρειαστεί. Φορτώνει τις ευθύνες δε, σε ένα σύστημα κεντρικών προμηθειών, που η ίδια ψήφισε πριν δυόμισι χρόνια και που δεν μπορεί να το υλοποιήσει στο σύνολό του, αφού άλλαξε ήδη τρεις πρόεδρους της κεντρικής επιτροπής και που ένα δείγμα της αποτυχημένης λειτουργίας του είναι ο υπερδιπλασιασμός του κόστους καθαριότητας των νοσοκομείων και το μεγάλο «φαγοπότι».
Η Ν.Δ. επέλεξε τον συγκεντρωτισμό, αντί της στελέχωσης των ΥΠΕ με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, προκειμένου να παίξουν εποπτικό και συμβουλευτικό ρόλο. Για περισσότερο από πέντε χρόνια δεν αξιολόγησε τους διοικητές των νοσοκομείων, δεν έκανε τίποτα για την αξιοποίηση των επιχειρησιακών σχεδίων για τα οποία δαπανήθηκαν χιλιάδες ευρώ και δεν προχώρησε στην μηχανογράφηση των υπηρεσιών και στην εφαρμογή της αναλυτικής λογιστικής.
Τώρα ο κόσμος γνωρίζει πολύ καλά, ποιος ευθύνεται που τα χρέη των νοσοκομείων ξεπέρασαν τα 6 δις τα τελευταία τέσσερα χρόνια και γιατί ο κλάδος υγείας των ταμείων «έφτασε στο κόκκινο». Η φαρμακευτική δαπάνη, που το 2003 ήταν κάτω από 5 δις ευρώ, το 2009 προσεγγίζει τα 10 δις ευρώ. Η παγκόσμια κρίση δε, που άρχισε να πλήττει το Κοινωνικό Κράτος, δημιουργεί δυσμενέστερη προοπτική για τα επόμενα χρόνια.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ., χωρίς πυξίδα και στόχο, με βάση την πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας», πέντε χρόνια τώρα άφησε το Κοινωνικό Κράτος ανοχύρωτο μπροστά στη λαίλαπα που ξέσπασε και σήμερα αναλογίζεται με δέος «τι μέλλει γενέσθαι».
Το συνολικό μήνυμα των Ευρωεκλογών είναι ένα: Οι πολίτες αποφάσισαν αλλαγή πορείας. Οι ίδιοι ζητούν εκλογές. Το μήνυμα των πολιτών στο ΠΑΣΟΚ είναι ένα: Συνεχίστε να μιλάτε και να παρουσιάζετε λύσεις για τα προβλήματά μας, με σοβαρότητα, χωρίς αλαζονεία.
Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών είναι επίσης η κατάληξη μίας σταθερής, συνεπούς και ξεκάθαρης στάσης του ΠΑΣΟΚ απέναντι στον πολίτη και τις ανάγκες του και σε ό,τι αφορά στην οικονομία, και σε ό,τι αφορά στο κοινωνικό κράτος και στην καθημερινότητα, και σε ό,τι αφορά στην αντίληψη εξουσίας και στη στάση απέναντι στην διαφθορά. Το ΠΑΣΟΚ στράφηκε στα προβλήματα του πολίτη και μόνο, προτείνοντας συνεχώς λύσεις. Ταυτόχρονα ξεκίνησε την επικαιροποίηση του Προγράμματός του με οδηγό τις ανάγκες του πολίτη, παρουσίασε τους 5 Εθνικούς στόχους, και συνολικά, και εξειδικευμένα: μίλησε για το πως θα παράγει πλούτο και δουλειές η χώρα, μίλησε για την Παιδεία που αξίζει στη νέα γενιά, για το κοινωνικό κράτος που προστατεύει δικαιώματα, μίλησε για ένα κράτος που υπηρετεί τον πολίτη, για μια εξωτερική πολιτική που δίνει φωνή στον Έλληνα. Όλα αυτά με συγκεκριμένες προτάσεις για άμεσες λύσεις στα προβλήματα των πολιτών.
Όσον αφορά στη Λάρισα, οι πολίτες γύρισαν την πλάτη στην κυβέρνηση της Ν.Δ. κάνοντας το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα τόσο στην πόλη της Λάρισας όσο και στο Νομό, διαμορφώνοντας ένα νέο, πολύ διαφορετικό, πολιτικό σκηνικό.
Και η απόφασή τους αυτή ήταν απολύτως λογική και αναμενόμενη, από τη στιγμή που τα τελευταία πέντε χρόνια υπήρξε όχι απλά καθυστέρηση στην ανάπτυξη του Νομού, που φιλοδοξούσε να γίνει ο τρίτος πόλος της χώρας, όπως διαλαλούσε ο κ. Καραμανλής, αλλά και οπισθοδρόμηση σε πολλές περιπτώσεις.
Η ύφεση της τοπικής οικονομίας, πριν ακόμη εμφανιστούν οι συνέπειες της διεθνούς κρίσης, που, παρά τις διαρθρωτικές αλλαγές που έγιναν, χαρακτηριζόταν από δυναμισμό, η υποχώρηση του εμποροβιοτεχνικού κλάδου και της βιομηχανίας, η δυσμενέστατη θέση στην οποία βρέθηκαν οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι, χωρίς να διαφαίνεται καμία ελπίδα θετικής προοπτικής και διαφορετικής πορείας, η αύξηση της ανεργίας και της υποαπασχόλησης, ιδιαιτέρως στους νέους και τις γυναίκες και η υπερχρέωση των νοικοκυριών λόγω της ακρίβειας στην αγορά ήταν εκείνοι οι παράγοντες της οικονομικής ζωής του τόπου και της καθημερινότητας που έκαναν εντονότατη την παρουσία τους και στους πολίτες του Νομού Λάρισας, που απογοητευμένοι, αγανακτισμένοι και θυμωμένοι με την πολιτική της κυβέρνησης έδωσαν την απάντηση τους την Κυριακή στις κάλπες.
Αλλά και στον τομέα των έργων, που θα συνέβαλαν στην ανάπτυξη της περιοχής, τα πράγματα έμειναν στάσιμα την ίδια περίοδο. Το θέμα της διαχείρισης του νερού, που αποτελεί πρώτο θέμα για την Θεσσαλία, με τον Αχελώο να ακολουθεί τους ρυθμούς «χελώνας» και της προηγούμενης περιόδου και την Κάρλα, που το 2003 ήταν έτοιμη η πρώτη της φάση, να βρίσκεται σήμερα ακριβώς στην ίδια κατάσταση χωρίς σταγόνα νερού, δεν αντιμετωπίστηκε όπως έπρεπε από την κυβέρνηση.
Όσον αφορά δε στα μεγάλα οδικά έργα της περιοχής, η καθυστέρηση της έναρξης των έργων στα Τέμπη και η Ε-65, ο δρόμος Κεντρικής Ελλάδας, που δεν ξεκίνησε ακόμη, αν και βρίσκονταν και τα δύο σε διαδικασία προκήρυξης από το τέλος του 2003, καθώς και η σημερινή εκτέλεσή τους με το σύστημα της αυτοχρηματοδότησης, που στηρίζεται σε όρους επαχθείς για τους πολίτες, με τον διπλασιασμό του κόστους των διοδίων, πριν καν αρχίσει η έναρξη των έργων, εξόργισαν τους κατοίκους της Θεσσαλίας και του Νομού, που έδωσαν το δικό τους μήνυμα με την ψήφο τους.
Τέλος, η ακινησία στην οποία βρίσκεται η προετοιμασία των Μεσογειακών Αγώνων του 2013, που αποτελούν την μεγάλη ελπίδα για μια διαφορετικού μοντέλου ανάπτυξη της οικονομίας στην περιοχή, αφού δεν λειτουργεί ούτε καν η Οργανωτική Επιτροπή των Αγώνων, και φυσικά η παντελής έλλειψη σχεδίου αξιοποίησής τους για την οικονομία της Θεσσαλίας, τόσο σήμερα όσο και για την περίοδο μετά τους Αγώνες, αρχίζουν να δημιουργούν αμφιβολίες για την ετοιμότητα της διοργάνωσης και κίνδυνο για τα προσδοκώμενα οφέλη από τους Αγώνες στην περιοχή.
Οι επιλογές της κυβέρνησης σε θέματα που αφορούν εξ ολοκλήρου το Νομό Λάρισας ήταν καταστροφικές τα τελευταία πέντε χρόνια, με αποκορύφωμα το κλείσιμο του Εργοστασίου Ζάχαρης, που συνέβαλε αποφασιστικά στην οικονομία όλης της Θεσσαλίας, αλλά και περιοχών εκτός αυτής, χωρίς να υπάρχει κανένα εναλλακτικό σχέδιο αξιοποίησης. Αυτός είναι δυστυχώς ο πραγματικός απολογισμός της κυβέρνησης της Ν.Δ.
Γι’ αυτό οι πολίτες της Λάρισας ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ. Γιατί προσδοκούν αποτελεσματικότερες πολιτικές και έργα που θα αναδείξουν το Νομό σε τρίτο πόλο ανάπτυξης της χώρας. Προσδοκούν να τεθούν ως προτεραιότητες, οι δρόμοι Λάρισας-Ελασσόνας-Κοζάνης και Λάρισας-Φαρσάλων, που θα βγάλουν από την οδική απομόνωση τις επαρχίες Ελασσόνας και Φαρσάλων και βρίσκονται σήμερα ακόμη σε φάση μελέτης, η νέα πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου και η ανέγερση του νέου κτιρίου του ΙΚΑ στη Λάρισα, που στο τέλος του 2003 ήταν έτοιμα με δεσμευμένα χρήματα για προκήρυξη με τη μέθοδο «μελέτη-κατασκευή» και σήμερα «μελετώνται» ξανά από την κυβέρνηση της Ν.Δ., το Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας, ένα μνημείο ύψιστης πολιτιστικής και τουριστικής σημασίας για όλη την Θεσσαλία, που τα έργα αποκάλυψής του στην ουσία έχουν σταματήσει. Γιατί περιμένουν τέλος να «τρέξει» το επόμενο κοινοτικό πρόγραμμα, το ΕΣΠΑ, που ξεκίνησε την 1-1-2007 και 2,5 χρόνια τώρα όχι μόνο δεν προχώρησε, αλλά δεν απορροφήθηκε ούτε ένα ευρώ, να ανοίξουν δουλειές στο Νομό, να δοθούν χρήματα και να ανέβουν οι ρυθμοί ανάπτυξης στην περιοχή.
Γι’ αυτό, με το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών, άλλαξε ο πολιτικός χάρτης του Νομού Λάρισας και οι πολίτες έδειξαν με την ψήφο τους, σε ποιόν θέλουν να αναθέσουν τις τύχες της χώρας. Γι’ αυτό οι πολίτες αποφάσισαν αλλαγή πορείας. Γι’ αυτό πλέον οι ίδιοι οι πολίτες ζητούν εκλογές.
Την 1η Ιουλίου πρόκειται να αρχίσει η εφαρμογή απαγόρευσης του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους και αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει μια απαρχή, ώστε να προσπαθήσουν να κόψουν το κάπνισμα σήμερα όσοι καπνίζουν και να μην αρχίσουν με το κάπνισμα τα παιδιά μας. Οι πολίτες είναι αποφασισμένοι να κάνουν αυτή την προσπάθεια. Η κυβέρνηση όμως φαίνεται, ότι δεν είναι αποφασισμένη ούτε σχέδιο έχει ούτε την ανάλογη προετοιμασία και καμπάνια έχει κάνει. Ψήφισε βέβαια το νόμο πριν οκτώ μήνες, επειδή ήταν αναγκασμένη από την παγκόσμια «σύμβαση-πλαίσιο» του Π.Ο.Υ. για το κάπνισμα. Μία σύμβαση, που έχει γίνει ήδη νόμος του κράτους και μας δεσμεύει και έχει υπογραφεί από τον πρώην υπουργό και ακαδημαϊκό Λαρισαίο, τον κ. Κώστα Στεφανή, που πρωταγωνίστησε στη σύνταξή της.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. από το 2004, αφού σταμάτησε και ακύρωσε κάθε προσπάθεια κατά του καπνίσματος, -είναι γνωστή άλλωστε η δήλωση του πρώτου υπουργού Υγείας της Ν.Δ. για την άρση της απαγόρευσης του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους- και αφού κατέστησε τη χώρα μας ως τη μόνη χώρα του ΟΟΣΑ που τα τελευταία πέντε χρόνια οι δείκτες του καπνίσματος επιδεινώθηκαν, ψήφισε τελικά έναν νόμο που και ατελής είναι και ημίμετρα περιλαμβάνει.
Συγκεκριμένα:
1. Ο νέος νόμος όχι μόνο δεν κάνει τίποτα για την πρόληψη, αλλά επιτρέπει την υπαίθρια διαφήμιση των τσιγάρων και αυτό είναι ευρωπαϊκή πρωτοτυπία (μόνο στη Γερμανία υπάρχει υπαίθρια διαφήμιση λόγω συνταγματικού κωλύματος). Και αυτό σε μια χώρα που καταγράφει τραγικές πρωτιές στο ποσοστό των καπνιζόντων, στις γυναίκες, στον αριθμό των τσιγάρων κατά άτομο και στην ηλικία των παιδιών που ξεκινούν το κάπνισμα. Σε μια χώρα που 23.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από το κάπνισμα, όσο δηλαδή μια μεγάλη επαρχιακή πόλη.
2. Η απαγόρευση στους δημόσιους χώρους αρχίζει την 1η Ιουλίου. Όλες οι άλλες διατάξεις όμως ισχύουν, αλλά παραμένουν ανενεργές. Οι νέοι μας συνεχίζουν να αγοράζουν ελεύθερα τσιγάρα και να πίνουν αλκοολούχα ποτά παρά την απαγόρευση, τα αυτόματα μηχανήματα πώλησης τσιγάρων λειτουργούν κανονικά και καμία ενημερωτική καμπάνια που θα συμβάλλει στην συνειδητοποίηση των πολιτών δεν γίνεται.
3. Η ευθύνη ελέγχου των όποιων μέτρων, αντί να ανατεθεί στην αστυνομία και τον ελεγκτικό μηχανισμό του κράτους (δημόσια διοίκηση κλπ), ανατίθεται σε ένα νέο σώμα, τμήμα του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας & Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ), που αποτελείται από 30-50 άτομα για όλη την Ελλάδα και είναι αδύνατο να ανταποκριθεί.
4. Τα μέτρα για τους δημόσιους χώρους παρουσιάζουν κενά, αφού στους χώρους δημοσίου ενδιαφέροντος κάτω των 70 τ.μ. (καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, καφετέριες κλπ) δίνεται η δυνατότητα στον ιδιοκτήτη να τους χαρακτηρίσει «καπνιζόντων» ή μη στο σύνολό τους και ο καθένας καταλαβαίνει, ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία θα χαρακτηριστούν ως χώροι «καπνιζόντων».
5. Στους μεγαλύτερους χώρους άνω των 70 τ.μ., η θέση της κυβέρνησης είναι συγκεχυμένη και κανείς δεν γνωρίζει, ποιο τμήμα αυτών θα χαρακτηρίζεται «καπνιζόντων» και υπό ποιες προϋποθέσεις. Όλα αυτά ενώ απέχουμε μόλις ένα μήνα από το χρόνο εφαρμογής.
Εμείς στο ΠΑΣΟΚ γνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι να πάρουμε και να εφαρμόσουμε τα σωστά μέτρα για ένα θέμα υψίστης σημασίας δημόσιας υγείας, όπως είναι η μάστιγα του καπνίσματος. Γι’ αυτό στηρίξαμε στη Βουλή και στηρίζουμε την εφαρμογή ακόμη και αυτών των ατελών μέτρων της κυβέρνησης. Θέλουμε να εφαρμοστούν, αλλά και να βελτιωθούν, τα παραπάνω μέτρα, ώστε να είναι απολύτως προσαρμοσμένα στις αποφάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Άλλωστε τα σωστά μέτρα ισχύουν πλέον σε όλη την Ευρώπη, ακόμα και στην Τουρκία, την Αλβανία και «όπου γης πλην Ελλάδος». Η κυβέρνηση δυστυχώς ούτε θέλει ούτε μπορεί να τα εφαρμόσει. Και φυσικά δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις σύγχρονες ανάγκες. Είναι και αυτό ένα χαρακτηριστικό φαινόμενο της γενικότερης εικόνας της πολιτικής της.
Όσον αφορά δε τα μέτρα που ψήφισε σήμερα, είναι δυστυχώς σε αρκετά σημεία υποδεέστερα εκείνων, που ο αείμνηστος Δοξιάδης επαγγέλλονταν πριν τριάντα χρόνια και φυσικά δεν έχουν την ίδια λογική και προσανατολισμό της πολιτικής των υπουργών Υγείας του ΠΑΣΟΚ, από το Γιώργο Γεννηματά μέχρι τον Αλέκο Παπαδόπουλο και τον Κώστα Στεφανή. Φαίνεται, ότι κινδυνεύει να χαθεί και αυτή η ευκαιρία εφαρμογής μέτρων κατά του καπνίσματος λόγω της ατολμίας της κυβέρνησης της Ν.Δ., παρά την στήριξη από όλη την αντιπολίτευση και την ώριμη αποδοχή για γενναία μέτρα από τους πολίτες.
Αμήχανη η κυβέρνηση παρακολουθεί την συνεχή υποβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και την υπερχρέωσή του, χωρίς να τολμά να παρέμβει για να αντιμετωπίσει την φθίνουσα πορεία του. Τα χρέη των νοσοκομείων τα τελευταία 4 χρόνια ξεπερνάνε τα 5,5 δις ευρώ. Η φαρμακευτική δαπάνη, που το 2003 ήταν κάτω από 5 δις ευρώ, το 2009 προσεγγίζει τα 10 δις ευρώ. Η παγκόσμια κρίση, που άρχισε να πλήττει το Κοινωνικό Κράτος, δημιουργεί δυσμενέστερη προοπτική για τα επόμενα χρόνια.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς πυξίδα και στόχο, με βάση την πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας», πέντε χρόνια τώρα άφησε το Κοινωνικό Κράτος ανοχύρωτο μπροστά στη λαίλαπα που ξέσπασε και σήμερα αναλογίζεται με δέος «τι μέλλει γενέσθαι». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ανικανότητας είναι η φαρμακευτική της πολιτική.
Στην αρχή κατάργησε τη λίστα φαρμάκων και μετά κάθε έλεγχο. Στη συνέχεια δεν προχώρησε στη μηχανοργάνωση του συστήματος από τον Ε.Ο.Φ. και τα Ταμεία μέχρι το τελευταίο φαρμακείο, ψήφισε το νόμο του Νικήτα Κακλαμάνη για την τιμή αναφοράς και για το rebate, που φυσικά δεν υλοποίησε, ψήφισε το νόμο Σιούφα-Παπαθανασίου για τις νέες τιμές των φαρμάκων και επιστροφή 4% στα Ταμεία και εφάρμοσε, με σχολαστικότητα, μόνο την αύξηση των τιμών, χωρίς να διεκδικήσει επιστροφή ούτε 1 ευρω, και τέλος ψήφισε την τροπολογία Αβραμόπουλου, το καλοκαίρι με το φορολογικό, για επιστροφή 3% από τις φαρμακευτικές εταιρίες στα Ταμεία, που δεν πρόκειται να εφαρμόσει.
Αποτέλεσμα αυτής της αλλοπρόσαλλης και ανερμάτιστης πολιτικής είναι να έχουμε την σημερινή έκρηξη στη φαρμακευτική δαπάνη. Ο κλάδος Υγείας των Ταμείων μας έχει επιβαρυνθεί σε τέτοιο βαθμό, ούτως ώστε να αμφισβητείται η βιωσιμότητά τους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για όλους τους ασφαλισμένους και τους πολίτες αλλά και για τις φαρμακευτικές εταιρείες, αφού τα Ταμεία δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώνουν τα χρέη τους. Είναι η ώρα για άμεση ρηξικέλευθη παρέμβαση ανατροπής αυτής της πορείας.
Πρώτο μέτρο είναι η καθολική μείωση των τιμών όλων των φαρμάκων κατά 10%. Δηλαδή, 1 δις ευρώ περίπου μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης και πάνω από 600 εκατ. ευρώ όφελος των Ταμείων κάθε χρόνο.
Επίσης:
Η μηχανοργάνωση και ο έλεγχος των φαρμάκων σε όλη τη διακίνησή τους (Ε.Ο.Φ., Ταμεία, φαρμακεία κλπ).
Η υποχρεωτική εισαγωγή θεραπευτικών πρωτοκόλλων, κανόνων και οδηγιών, βάση των οποίων θα συνταγογραφούν και θα ελέγχονται οι γιατροί.
Η εισαγωγή των generics και η σταδιακή αναγραφή της δραστικής ουσίας των φαρμάκων στα νοσοκομεία μας.
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ούτε θέλει ούτε μπορεί να εφαρμόσει μία τέτοια πολιτική. Γι’ αυτό ο λαός σκέφτεται να στηρίξει μια άλλη παράταξη, που είναι αποφασισμένη να παρέμβει και να αλλάξει τα πράγματα. Ο τόπος χρειάζεται κυβέρνηση.
Πέντε χρόνια Νέας Δημοκρατίας, τρία χρόνια Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ο απολογισμός στο χώρο της Υγείας πολύ αρνητικός. Υποχρηματοδότηση, υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας, έκρηξη των ιδιωτικών δαπανών, ατελείωτα χρέη των νοσοκομείων, διπλασιασμός της φαρμακευτικής δαπάνης από τα 5 σε 10 δις ευρω, κανένα πρόγραμμα πρόληψης, ούτε κουβέντα για Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, λόγια μόνο λόγια. Τα 150 κρεβάτια Εντατικής Θεραπείας που παρέλαβαν το 2004, έτοιμα και εξοπλισμένα, παραμένουν εκτός λειτουργίας. Τα νέα νοσοκομεία δεν προχωρούν, πτέρυγες ολόκληρες παραμένουν κλειστές. Από την άλλη, τα ράντζα κατακλύζουν τα δωμάτια και πολλές φορές και τους διαδρόμους. Ο ΟΚΑΝΑ και οι Μονάδες Πρόληψής του φυτοζωούν. Η προσπάθεια ψυχιατρικής μεταρρύθμισης ακυρώνεται και οι Μονάδες Πρόνοιας μένουν κλειστές. Μόνο ο ιδιωτικός τομέας επεκτείνεται ραγδαία και κερδοσκοπεί στις πλάτες του δημοσίου, των ταμείων των εργαζομένων και των ίδιων των πολιτών.
Και ο υπουργός, λίγο πριν φύγει από το υπουργείο και αφήσει την πολύπαθη υγεία, ενόψει του πολυαναμενόμενου ανασχηματισμού, από θέση αδυναμίας, λόγω των πολλών προβλημάτων του χώρου της Υγείας, προσυπέγραψε και υιοθέτησε την μη προοπτική του ΕΣΥ, την διατήρηση του χτες με τη «βούλα», την αναπαραγωγή του στο αύριο, βάζοντας ταφόπλακα σε κάθε αλλαγή.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας μετά από 23 χρόνια έκλεισε τον κύκλο του. Απέδωσε ένα τεράστιο έργο στην κοινωνία και σήμερα, αν ανταποκρίνεται στις ανάγκες, αυτό οφείλεται στον πατριωτισμό των γιατρών, των νοσηλευτών και των άλλων εργαζομένων. Ήρθε η ώρα της μεγάλης αλλαγής. Ο τόπος έχει ανάγκη και οι Έλληνες πολίτες δικαιούνται ένα δημόσιο σύστημα υγείας αποτελεσματικό, σύγχρονο, ανταγωνιστικό, υψηλού επιπέδου παροχής υπηρεσιών. Ένα σύστημα που θα αντικαταστήσει το γηρασμένο σημερινό σύστημα, που θα στηρίζεται στην αξιολόγηση και στην πιστοποίηση, που θα έχει μετρήσιμους ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους κατά τμήμα αλλά και κατά γιατρό, που θα είναι ανοιχτό σε όλους τους πολίτες αλλά και σε όλη την επιστημονική κοινότητα, που θα έχει σωστή χρηματοδότηση, σωστή σχέση μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων δαπανών, ικανοποιητική αμοιβή των γιατρών, των νοσηλευτών και του άλλου προσωπικού και διεκδίκηση σημαντικού ποσοστού από τον ιδιωτικό τομέα, κυρίως μέσω των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών. Ένα σύστημα που θα λειτουργεί υπέρ των πολιτών, αλλά θα στηρίζεται στους λειτουργούς και τους άλλους εργαζόμενους στην υγεία.
Αλήθεια, η πολιτική της Ν.Δ., πέντε χρόνια τώρα, ποιον από όλους αυτούς τους στόχους υπηρέτησε; Μήπως την ενίσχυση του δημόσιου τομέα, την ποιοτική αναβάθμιση, την συνεχή και δια βίου εκπαίδευση, την εκμετάλλευση της σύγχρονης τεχνολογίας, την αναβάθμιση της θέσης των λειτουργών της υγείας, την ποιοτική αναβάθμιση του συστήματος, την αξιολόγηση και την πιστοποίησή του; Τίποτα από όλα αυτά. Το μόνο που έκανε είναι η συνειδητή υποβαθμισή του.
Η νέα κλαδική σύμβαση, που υπέγραψε ο υπουργός, αν εξαιρέσει κανείς το οικονομικό πλαίσιο της σύμβασης που είναι θετικό, το μόνο που κάνει είναι να νομιμοποιεί την υπάρχουσα κατάσταση και δυστυχώς να την αναπαράγει στο μέλλον, με τα ίδια και ίσως περισσότερο αρνητικά χαρακτηριστικά. Δημιουργείται ένα κλειστό σύστημα κρινόντων και κρινόμενων, ελεγχόντων και ελεγχομένων, που το μόνο που θα πετύχει θα είναι η κατ’ εικόνα και ομοίωση αναπαραγωγή και διατήρηση της σημερινής κατάστασης. Και όλα αυτά συμβαίνουν σήμερα, που όλα αλλάζουν στον κόσμο, που όλα αλλάζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και που έχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να δημιουργήσουμε ως χώρα ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας, εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη είσοδο νέων γιατρών στο σύστημα την περίοδο 2012-2016, όπου προβλέπεται να συνταξιοδοτηθούν πολύ πάνω από το 50% των σημερινών υπηρετούντων γιατρών.
Θα χαθεί και αυτή η ευκαιρία; Κανείς δεν περίμενε από τη Ν.Δ. να στηρίξει ένα δημόσιο σύστημα υγείας, που ούτε το πίστευε ούτε καν το ψήφισε στην Βουλή. Οι πολίτες, αλλά και οι λειτουργοί της υγείας και οι άλλοι εργαζόμενοι, στρέφονται στο ΠΑΣΟΚ, που θα κληθεί, όπως όλα δείχνουν, μέσα σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες, κρίσης και αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής της Ν.Δ., να ξανακτίσει το νέο Ε.Σ.Υ. Σε αυτόν το στόχο θα κριθεί το ΠΑΣΟΚ του αύριο.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας μετά από 23 χρόνια έκλεισε τον κύκλο του. Απέδωσε ένα τεράστιο έργο στην κοινωνία και σήμερα, αν ανταποκρίνεται στις ανάγκες, αυτό οφείλεται στον πατριωτισμό των γιατρών, των νοσηλευτών και των άλλων εργαζομένων. Ήρθε η ώρα της μεγάλης αλλαγής. Ο τόπος έχει ανάγκη και οι Έλληνες πολίτες δικαιούνται ένα δημόσιο σύστημα υγείας αποτελεσματικό, σύγχρονο, ανταγωνιστικό, υψηλού επιπέδου παροχής υπηρεσιών. Ένα σύστημα που θα αντικαταστήσει το γηρασμένο σημερινό σύστημα, που θα στηρίζεται στην αξιολόγηση και στην πιστοποίηση, που θα έχει μετρήσιμους ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους κατά τμήμα αλλά και κατά γιατρό, που θα είναι ανοιχτό σε όλους τους πολίτες αλλά και σε όλη την επιστημονική κοινότητα, που θα έχει σωστή χρηματοδότηση, σωστή σχέση μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων δαπανών, ικανοποιητική αμοιβή των γιατρών, των νοσηλευτών και του άλλου προσωπικού και διεκδίκηση σημαντικού ποσοστού από τον ιδιωτικό τομέα, κυρίως μέσω των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών. Ένα σύστημα που θα λειτουργεί υπέρ των πολιτών, αλλά θα στηρίζεται στους λειτουργούς και τους άλλους εργαζόμενους στην υγεία.
Αλήθεια, η πολιτική της Ν.Δ. ποιον από όλους αυτούς τους στόχους υπηρετεί; Μήπως την ενίσχυση του δημόσιου τομέα, την ποιοτική αναβάθμιση, την συνεχή και δια βίου εκπαίδευση, την εκμετάλλευση της σύγχρονης τεχνολογίας, την αναβάθμιση της θέσης των λειτουργών της υγείας, την ποιοτική αναβάθμιση του συστήματος, την αξιολόγηση και την πιστοποίησή του; Τίποτα από όλα αυτά. Το μόνο που κάνει είναι η συνειδητή υποβαθμισή του.
Αλλά μήπως και η νέα κλαδική σύμβαση, που υπέγραψε ο υπουργός με το συνδικαλιστικό κίνημα των νοσοκομειακών γιατρών, οδηγεί σε αλλαγή των σημερινών αγκυλώσεων και δυσλειτουργιών; Αν εξαιρέσει κανείς το οικονομικό πλαίσιο της σύμβασης που είναι θετικό, κάποιος αντικειμενικός κριτής θα περιέγραφε τη θεσμική παρέμβαση ως εξής: Νομοθετείται πλέον με τη σύμφωνη γνώμη όλων, υπουργείου και συνδικαλιστών, η νομιμοποίηση της υπάρχουσας κατάστασης και δυστυχώς και η αναπαραγωγή της στο μέλλον, με τα ίδια και ίσως περισσότερο αρνητικά χαρακτηριστικά. Και όλα αυτά συμβαίνουν σήμερα, που όλα αλλάζουν στον κόσμο, που όλα αλλάζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και που έχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να δημιουργήσουμε ως χώρα ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας, εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη είσοδο νέων γιατρών στο σύστημα την περίοδο 2012-2016, όπου προβλέπεται να συνταξιοδοτηθούν πολύ πάνω από το 50% των σημερινών υπηρετούντων γιατρών. Άραγε θα χαθεί και αυτή η ευκαιρία;
Το ερώτημα φυσικά είναι ρητορικό. Κανείς δεν περίμενε από τη Ν.Δ. να στηρίξει ένα δημόσιο σύστημα υγείας, που ούτε το πίστευε ούτε καν το ψήφισε στην Βουλή. Οι πολίτες, αλλά και οι λειτουργοί της υγείας και οι άλλοι εργαζόμενοι, στρέφονται στο ΠΑΣΟΚ, που θα κληθεί, όπως όλα δείχνουν, μέσα σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες, κρίσης και αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής της Ν.Δ., να ξανακτίσει το νέο Ε.Σ.Υ. Σε αυτόν το στόχο θα κριθεί το ΠΑΣΟΚ του αύριο.
Με το σχέδιο νόμου που έφερε η κυβέρνηση για τη φαρμακευτική περίθαλψη, η φαρμακευτική δαπάνη θα αυξηθεί κατακόρυφα, επιβαρύνοντας τόσο την κοινωνική ασφάλιση και το Δημόσιο, όσο και τους ίδιους τους ασφαλισμένους που θα πληρώνουν υψηλότερη συμμετοχή.
Ο νέος τρόπος τιμολόγησης, που έγινε με την ψήφιση τροπολογίας του υπουργείου Ανάπτυξης, αυξάνει δραματικά τις τιμές ιδιαιτέρως των καινούργιων φαρμάκων, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα ταμεία και τους πολίτες.
Με την πολιτική της σημερινής κυβέρνησης τα δύο τελευταία χρόνια, πέρα του ότι εκτοξεύθηκε η φαρμακευτική δαπάνη, υπήρξαν πολλές φορές και σημαντικές ελλείψεις φαρμάκων, όπως στην περίπτωση των καρκινοπαθών του νοσοκομείου «Παπαγεωργίου», που σταμάτησαν τη θεραπεία τους λόγω της έλλειψης του αναγκαίου φαρμάκου «5FU».
Το νομοσχέδιο που κατατέθηκε είναι αναποτελεσματικό, γιατί δεν εντάσσει τη φαρμακευτική πολιτική σε ένα υπουργείο, δεν αναβαθμίζει τον ΕΟΦ, ο οποίος έπρεπε να είχε την επιστημονική και διοικητική ευθύνη της εφαρμογής της φαρμακευτικής πολιτικής, τον ποιοτικό έλεγχο και τον έλεγχο αγοράς του φαρμάκου και δεν οδηγεί στην μηχανοργάνωση των ταμείων και των φαρμακείων όλης της χώρας.
Με το νέο σχέδιο νόμου, στην ουσία δημιουργούνται δύο νέες λίστες: Μια αρνητική, αφού τα ταμεία δεν θα καλύπτουν μεγάλες κατηγορίες φαρμάκων που συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο των ΟΤC (αναλγητικά, βιταμίνες, αντιβηχικά, αποχρεμπτικά κλπ) και τα οποία θα τα πληρώνουν οι ασφαλισμένοι καθ’ ολοκληρίαν από την τσέπη τους, και μια λίστα με εμπορικά κυρίως χαρακτηριστικά και πολύ λίγα ιατρικά, όπου τα φάρμακα θα τα πληρώνουν τα ταμεία και οι πολίτες σε υψηλότερες τιμές από τις σημερινές. Η διάταξη δε που προβλέπει επιστροφές χρημάτων στα ταμεία από τις εταιρίες, πέρα του ότι μετατίθεται στο άγνωστο μέλλον η εφαρμογή της, αντιμετωπίζει αντικειμενικές δυσκολίες εφαρμογής, με κίνδυνο να ακυρωθεί δικαστικά.
Το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε πρόταση μηδενικής (0) συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη των δικαιούχων του ΕΚΑΣ, κάλυψης από το Δημόσιο και των δαπανών των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όσων από αυτά συνταγογραφούνται από γιατρούς των ταμείων για συγκεκριμένες ενδείξεις, και περιορισμού της τιμής των φαρμάκων με επαναφορά του συστήματος υπολογισμού της τιμής με βάση την κατώτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δυστυχώς η κυβερνητική πλειοψηφία απέρριψε τις θετικές προτάσεις του ΠΑΣΟΚ και ολόκληρης της αντιπολίτευσης, προχώρησε μόνο αυτή στην ψήφιση του σχεδίου νόμου στην Επιτροπή και ανέλαβε ακέραια την ευθύνη για τις δυσμενείς επιπτώσεις αυτής της πολιτικής.
«Ο Ελληνικός λαός παρακολουθεί με αγωνία αυτές τις μέρες όσα γράφονται και λέγονται στη Βουλή και στα media για τον προϋπολογισμό του 2006 και αναρωτιέται, αν η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει συνειδητοποιήσει τις μεγάλες ευθύνες που έχει αναλάβει ή αν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα κρίσιμα θέματα του Ελληνικού λαού.
Ο Ελληνικός λαός αμφιβάλει και αυτή η αμφιβολία γίνεται μεγαλύτερη από τη στιγμή που κατατέθηκε ο προϋπολογισμός του 2006, που είναι μακράν δυσμενέστερος για τους πολλούς από αυτόν του 2005. «Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις», όποιον κωδικό κι αν εξετάσεις από τον προϋπολογισμό του 2006, βρίσκεις από κάτω μια «πληγή» για τους πολλούς και πάρα πολλές επώδυνες και ατελέσφορες διατάξεις.
Ας «σηκώσουμε» λοιπόν μερικές τέτοιες «πέτρες» και ας δούμε τις «πληγές» που αφήνει ιδιαίτερα στο Κοινωνικό Κράτος ο εφετινός προϋπολογισμός:
1) Έσοδα
Η υστέρηση μόνο του ΦΠΑ της διετίας είναι 6,5 δις ευρώ. Οι παροχές προς τους ολίγους είναι πάνω από 2 δις ευρώ. Αν σ’ αυτά προστεθεί ο τρόπος που προχωράει η απορρόφηση του Γ΄ ΚΠΣ, είναι κατανοητό, γιατί η κυβέρνηση αδυνατεί να κάνει (γράφει και ξαναγράφει) και να υλοποιήσει τον προϋπολογισμό.
2) Δαπάνες
Μιλούσαν προεκλογικά για τις σπατάλες στο Δημόσιο. Τις ανέβαζαν στα 10 δις ευρώ, δηλαδή όσος και ο προϋπολογισμός 3 Υπουργείων. Έλεγαν ότι θα εξοικονομήσουν αυτά τα χρήματα. Δεν έγινε τίποτα στα 2 χρόνια. Αντίθετα αύξησαν τις δαπάνες. Μιλούσαν για το μεγάλο και σπάταλο κράτος, το οποίο θα περιόριζαν. Η πράξη όμως άλλα αποδεικνύει. Τους πρώτους 18 μήνες της διακυβέρνησης της Ν.Δ. ψηφίστηκαν 47 Νομοσχέδια, ιδρύθηκαν 220 νέες Υπηρεσίες, συγκροτήθηκαν 400 νέες επιτροπές και ομάδες εργασίες, όλες αμειβόμενες, και συστήθηκαν 5404 νέες θέσεις προσωπικού.
3) Πως κατανέμονται οι δαπάνες κατά Υπουργείο
Στο Υπουργείο Γεωργίας οι επιδοτήσεις μειώνονται από 16% σε 5,9%.
Στο Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Παιδείας οι δαπάνες μειώνονται επίσης σημαντικά.
Στο Υπουργείο Εσωτερικών δεν υπάρχουν πιστώσεις για σχολικούς φύλακες, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» και τους συμβασιούχους των ΚΕΠ.
Στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται κατά 6,5%. Οι δαπάνες όμως για την αγορά των F-16 δεν είναι εγγεγραμμένες. Άραγε αλλάζει πάλι η μεθοδολογία υπολογισμού του ελλείμματος; Προς τι τότε η απογραφή και η μεγάλη περιπέτεια στην ελληνική οικονομία; «Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα;» λέει ο λαός.
4) Πραγματικός Μέσος Μισθός-Συντάξεις
Η μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων επιβεβαιώνεται και από την ίδια την κυβέρνηση της Ν.Δ. με τις προβλέψεις της.
2004: 3,3%
2005: 2,0%
2006: 1,7%
Αυτό σημαίνει, ότι αντί για σύγκλιση έχουμε απόκλιση των ελληνικών εισοδημάτων από τα ευρωπαϊκά, όταν δεν έχουμε αύξηση του φορολογικού ορίου και τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας. Άρα πληρώνουμε περισσότερο φόρο και με τα ίδια εισοδήματα. Έχουμε πραγματική μείωση εισοδήματος των εργαζομένων μετά από πολλά χρόνια.
Συγκριτικά, κατά την περίοδο 1994-2003 οι πραγματικοί μισθοί αυξήθηκαν κατά 21%, ενώ την περίοδο 1991-1993 οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν κατά 7,5%. Το ίδιο συμβαίνει και με τις Συντάξεις. Την περίοδο 1991-1993 οι συντάξεις μειώθηκαν κατά 11%, ενώ κατά την περίοδο 1994-2003 η μέση σύνταξη έχει σημειώσει αύξηση 27%.
5) Κοινωνική Ασφάλιση
Ο προϋπολογισμός του 2006, σε ότι αφορά τη χρηματοδότηση των Ταμείων, υπολείπεται κατά 1,5 δις ευρώ σε σχέση με τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του κράτους για το Σ.Κ.Α.
6) Η ανάπτυξη και η λειτουργία νέων Νοσηλευτικών Μονάδων χρηματοδοτείται φέτος με 4 εκατ. ευρώ, από 12,2 εκατ. ευρώ πέρυσι.
7) Η Δημόσια Υγεία και το Κέντρο Ειδικών Λοιμώξεων χρηματοδοτούνται φέτος με 12,5 εκατ ευρώ, από 15 εκατ. ευρώ πέρυσι.
8) Καταργείται το Εθνικό Παρατηρητήριο Ατόμων με Αναπηρίες, αφού δεν προβλέπονται πιστώσεις στήριξης, ενώ το 2005 χρηματοδοτήθηκε με 400.000 ευρώ.
9) Για το Ινστιτούτο Κοινωνικής Προστασίας & Αλληλεγγύης (ΙΚΠΑ) προβλέπονται φέτος πιστώσεις ύψους 730.000 ευρώ, από 850.000 ευρώ πέρυσι.
10) Η επικίνδυνη και ανθυγιεινή εργασία στο χώρο της Υγείας χρηματοδοτείται φέτος με μόλις 400.000 ευρώ, από 2,4 εκατ. ευρώ το 2005.
11) Για τον Οργανισμό Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ) προβλέπονται πιστώσεις ύψους 890 εκατ. ευρώ, από 930 εκατ. ευρώ πέρυσι. Ο προϋπολογισμός αυτός θεωρείται ανεπαρκής, αν λάβουμε υπόψη, ότι οι φαρμακευτικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 20% το 2005. Παράλληλα είναι προφανής η πρόθεση της κυβέρνησης να περικόψει κοινωνικές παροχές. Ο ΟΓΑ περιέκοψε ήδη θεσμοθετημένες παροχές προς τους σακχαροδιαβητικούς.
12) Η Αγροτική Εστία χρηματοδοτείται φέτος με 11 εκατ. ευρώ, από 12,1 εκατ. ευρώ πέρυσι.
13) Ο ΟΑΕΔ, για επιδοτήσεις σε μακροχρόνια άνεργους, επιχορηγείται το 2006 με 18 εκατ. ευρώ, από 24 εκατ. ευρώ το 2005.
14) Προσλήψεις
Οι δαπάνες για προσλήψεις προσωπικού στο Υπουργείο Υγείας ανέρχονται στα 30 εκατ. ευρώ, όταν το 2005 ήταν 70 εκατ. ευρώ και το 2004 100 εκατ. ευρώ. Δεν προβλέπεται λοιπόν να προσληφθούν περισσότεροι από 1000 εργαζόμενοι στο Σύστημα Υγείας και Πρόνοιας. Φαίνεται πως άλλες είναι οι προτεραιότητες της Κυβέρνησης, όπως η πρόσληψη Αγροφυλάκων και όχι η ενίσχυση του Συστήματος Υγείας.
15) ΟΚΑΝΑ-ΕΘΕΑ
Οι εγγεγραμμένες δαπάνες για την αντιμετώπιση των Ναρκωτικών δεν δίνουν τη δυνατότητα να αναπτυχθεί ούτε μια νέα μονάδα σε όλη την Ελλάδα.
16) Εφημερίες
Οι δαπάνες για τις εφημερίες των Νοσοκομείων υπολείπονται κατά 30 εκατ. ευρώ των αναγκαίων.
17) Επίδομα θέρμανσης
Φυσικά δεν υπάρχουν εγγεγραμμένες δαπάνες για επίδομα θέρμανσης, παρόλο που τα έσοδα του κράτους θα είναι αυξημένα κατά 198 εκατ. ευρώ από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, ενώ το 2005 ήταν αυξημένα κατά 208 εκατ. ευρώ.
Αυτή είναι η οικονομική πολιτική της Ν.Δ., που χαρακτηρίζεται από πολλούς ως «όψιμος νεοφιλελευθερισμός», που οδηγεί σε αδιέξοδη πολιτική, σε μεγαλύτερη φτώχεια για τους πολλούς, σε ύφεση και σε νέα ελλείμματα και χρέη. Και ο εφετινός προϋπολογισμός είναι φανερό, ότι έχει σαν μεγαλύτερο θύμα το Κοινωνικό Κράτος. Είναι σκληρά νεοφιλελεύθερος, αντιλαϊκός και κοινωνικά άδικος.»
Πριν λίγο καιρό οι εργαζόμενοι στη χωματερή των Άνω Λιοσίων έγιναν μάρτυρες ενός μακάβριου θεάματος, όταν αντίκρισαν, μεταξύ των αστικών σκουπιδιών, μέλη ανθρώπινου σώματος.
Ήταν από τα χειρουργεία του ΚΑΤ.
Οι περίοικοι του κέντρου της Αθήνας πάλι, όσοι μένουν γύρω από το μεγαλύτερο Νοσοκομείο της χώρας, τον «Ευαγγελισμό», ή τα άλλα Νοσοκομεία του λεγόμενου «τριγώνου» (Λαϊκό, Ιπποκράτειο, Παίδων κλπ), ζουν με τον τρόμο, αφού τα στερεά νοσοκομειακά απόβλητα «απολυμαίνονται» ή καίγονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να απελευθερώνουν επικίνδυνα για την υγεία προϊόντα. Ο τρόμος γίνεται μεγαλύτερος, όταν συνειδητοποιούν, ότι τα περισσότερα απόβλητα θάβονται στη χωματερή των Άνω Λιοσίων κι ας είναι μολυσματικά.
Υπάρχει κάποια αντίδραση από το Υπουργείο Υγείας;
Όχι βέβαια. Θέματα όπως τα στερεά νοσοκομειακά απόβλητα δεν συνάδουν με το στυλ αυτής της Κυβέρνησης κι ας δημιουργούνται τεράστιοι κίνδυνοι για τη Δημόσια Υγεία.
Αυτά είναι για άλλους. Ας τα έλυναν οι προηγούμενοι ή, αν τα έλυσαν, ας τα έλυναν με στεριότερο τρόπο, ούτως ώστε να μην μπορούν να τα καταστρατηγήσουν οι νεοδημοκράτες «νέοι διακυβερνήτες».
Αμέτρητες καλλιέργειες μικροβίων, μολυσματικά κατάλοιπα από ιδιωτικά Νοσοκομεία, από όλες τις ιδιωτικές Κλινικές, από χιλιάδες μικροβιολογικά εργαστήρια και από τα περισσότερα Δημόσια Νοσοκομεία ρίχνονται κάθε μέρα στη χωματερή. Το θέμα αποτελεί βόμβα, άκρως επικίνδυνη για τη Δημόσια Υγεία. Όλοι αγωνιούν γι’ αυτό: Οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία και τις Μονάδες Υγείας, οι γιατροί, οι πολίτες και φυσικά οι εργαζόμενοι στην Καθαριότητα των Δήμων.
Ο μόνος που δεν αγωνιά είναι ο Υπουργός Υγείας. Αρνείται παντελώς το θέμα για να ξορκίσει φαίνεται την ύπαρξή του. Δεν απαντάει επί της ουσίας στις συχνές ερωτήσεις της αντιπολίτευσης. Δεν προσέρχεται ο ίδιος στη Βουλή για να δώσει εξηγήσεις. Είναι σε δυσχερή θέση, αφού δεν μπορεί να επικαλεστεί το συνηθισμένο «σλόγκαν», που οι Νεοδημοκράτες χρησιμοποιούν σχεδόν σαν «πανάκεια», ότι «φταίει το ΠΑΣΟΚ».
Γνωρίζει ότι δεν φταίει το ΠΑΣΟΚ.
Γιατί επί ΠΑΣΟΚ τοποθετήθηκε το πιο σύγχρονο Κέντρο Αποτέφρωσης μολυσματικών νοσοκομειακών αποβλήτων.
Γιατί επί ΠΑΣΟΚ έγινε μία πλήρης και σύγχρονη νομοθετική παρέμβαση με την Κοινή Υπουργική Απόφαση, που ολοκληρώθηκε και εξειδικεύθηκε τον Αύγουστο του 2003.
Γιατί το Πιλοτικό Πρόγραμμα Εφαρμογής ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2003 με πλήρη επιτυχία στο ΠΕΣΥΠ Στερεάς Ελλάδας.
Μετά ήρθε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ξέχασαν τι έλεγαν ως αντιπολίτευση για τη Δημόσια Υγεία και τα νοσοκομειακά απόβλητα.
Πρώτη ενέργεια ήταν να αναστείλουν σιωπηρά, άρα παράνομα, την εφαρμογή της Υπουργικής Απόφασης. Είκοσι (20) μήνες τώρα υπάρχει το απόλυτο κενό. Από τα πάνω από 15 χιλιάδες κιλά στερεών νοσοκομειακών αποβλήτων, που παράγονται κάθε μέρα στα Δημόσια Νοσοκομεία της Αθήνας, μόνο 5,5 χιλιάδες κιλά πάνε για αποτέφρωση. Τα άλλα σπέρνονται επικίνδυνα στο ήδη βεβαρημένο περιβάλλον της Αττικής και μαζί τους τα απόβλητα από ιδιωτικά Νοσοκομεία, ιδιωτικές Κλινικές και μικροβιολογικά εργαστήρια της Αθήνας.
Παραβιάζονται οι νόμοι.
Η κυβέρνηση επικαλείται το υψηλό κόστος της αποτέφρωσης για να υποταχτεί στα οικονομικά συμφέροντα, που λυμαίνονται το χώρο της λεγόμενης «αδρανοποίησης».
Οι πολίτες αναρωτιούνται, αν υπάρχουν «φύλακες».
Αν ζούνε σε «ευνομούμενη πολιτεία».
Αν εφαρμόζονται οι νόμοι.
Αν βρίσκονται στο 2005 ή στην εποχή του Δεληγιάννη.
Ή, τέλος, αν περιμένουν να παρουσιαστούν επιδημίες για να αντιδράσει κάποιος.
Επειδή έχουμε υποχρέωση να είμαστε «Προμηθείς» και όχι «Επιμηθείς», κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου. Ας τον ακούσει ο Πρωθυπουργός ή η Δικαιοσύνη, αν ο Υπουργός Υγείας επέλεξε να ακούει «ευχάριστα» μόνο πράγματα.
«Έχει η κυβέρνηση φαρμακευτική πολιτική; Αν κρίνει κάποιος από το αλαλούμ των μέτρων, τα αποσπασματικά μέτρα για το φάρμακο, την τροπολογία για αύξηση της τιμής των φαρμάκων που ψήφισε πριν λίγες μέρες ο κ. Σιούφας εν αγνοία σχεδόν του κ. Κακλαμάνη, θα απαντήσει όχι. Όλα είναι χύμα, στην τύχη τα θέματα των φαρμάκων.
Αν όμως κρίνει εκ του αποτελέσματος πόσο δηλαδή αυξήθηκε η συνολική φαρμακευτική δαπάνη αυτό τον χρόνο, πόσο επιβαρύνθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία, πόσα χρήματα περισσότερα πλήρωσε ο κάθε πολίτης από την τσέπη του, πόσα περισσότερα κερδίζουν οι φαρμακοβιομηχανίες, ποιοι χάνουν και ποιοι κερδίζουν, ίσως αναθεωρήσει την πρώτη αυθόρμητη απάντησή του. Ίσως αναρωτηθεί, μήπως αλήθεια αυτή είναι μια συγκροτημένη φαρμακευτική πολιτική για να επιτευχθούν τα παραπάνω αποτελέσματα. Μήπως ο Υπουργός Υγείας πού παριστάνει τον οπαδό της Λαϊκής Δεξιάς με μαεστρική τέχνη αναδιανέμει εισόδημα υπέρ των εχόντων;
Ας δούμε όμως τα στοιχεία. Κατά το ΙΦΕΤ, το οποίο είναι ένα κυβερνητικό Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που υπάγεται στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, η συνολική φαρμακευτική δαπάνη θα ανέλθει το 2005 στα 6,1 δις ευρώ. Αρκετά πάνω από 2 τρις δραχμές. Συνολική φαρμακευτική δαπάνη σημαίνει όλα όσα πληρώθηκαν για φάρμακα ή άλλα είδη που συγκαταλέγονται στα φάρμακα, μέσα σ΄ αυτόν το χρόνο από κάθε πηγή (Ασφαλιστικά ταμεία, ιδίους πόρους πολιτών, ασφαλιστικές εταιρίες κλπ). Τον προηγούμενο χρόνο, το 2004, η φαρμακευτική δαπάνη ανήλθε στα 5,3 δις ευρώ, ενώ το 2003 οι δαπάνες ήταν 4,4 δις ευρώ. Τα δύο χρόνια της διακυβέρνησης της Ν.Δ. αυξήθηκε συνολικά κατά 38,6 % ή κατά 1,7 δις ευρώ (περίπου εξακόσια δις δραχμές). Εξακόσια δις δραχμές περισσότερα από τη συνολική φαρμακευτική δαπάνη του 2003. Εξακόσια δις σημαίνει πάνω από 10 Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία ή περίπου 60 Νομαρχιακά Νοσοκομεία να κτισθούν και να εξοπλιστούν ή να λειτουργήσουν ή οι ετήσιοι μισθοί 95000 περίπου εργαζομένων. Ασύλληπτο ποσό για την Ελληνική Οικονομία.
Η αύξηση αυτή οφείλεται στα νέα φάρμακα και τις νέες θεραπείες; Σίγουρα τα νέα φάρμακα επηρεάζουν την φαρμακευτική δαπάνη. Αυτό όμως που εκτοξεύει τις δαπάνες είναι η κυβερνητική φαρμακευτική πολιτική. Η συνειδητή και προγραμματισμένη πολιτική για ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση των οικονομικών συμφερόντων και η μεταφορά εισοδήματος από τους μη έχοντες στους ισχυρούς. Ίσως σε κανένα άλλο τομέα της κυβερνητικής πολιτικής δεν είναι αυτή τόσο εμφανώς ταξική όσο στο φάρμακο.
Ας θυμηθούμε τι έλεγε η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση ή τι έκανε προβάλλοντας διαφημιστικά σποτς με τα οποία εξομοίωνε την αγορά του φαρμάκου με τα πορτοκάλια που αγόραζε ανέμελα μία νοικοκυρά. Τότε έσπερνε ανέμους, τώρα θερίζει θύελλες. Τότε στήριζε το λαϊκισμό για να κερδίσει ψήφους, τώρα τιμωρεί τους πολίτες που την ψήφισαν.
Η προοπτική είναι ακόμη πιο δυσοίωνη. Ίσως αν συνεχιστεί αυτή η ανερμάτιστη πολιτική τα επόμενα χρόνια, πιθανόν να μην μπορεί ο κρατικός προϋπολογισμός ή τα ασφαλιστικά ταμεία να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες φαρμακευτικές δαπάνες. Αυτό σημαίνει ότι τα βάρη θα πέσουν στους ίδιους τους πολίτες. Οι ηλικιωμένοι χαμηλοσυνταξιούχοι, που εξαρτώνται απόλυτα από την προμήθεια των φαρμάκων τους, είναι οι πρώτοι που θα θιχθούν, αφού θα δυσκολεύονται να προμηθευτούν το φάρμακό τους.»
Ο Ελληνικός λαός και οι κυβερνήσεις του την τελευταία δεκαετία πέτυχαν όλους τους μεγάλους στόχους που έθεσαν. Έτσι δεν αναβαθμίστηκε μόνο η οικονομία της χώρας σε σχέση με τις χώρες της Ευρώπης, αλλά αναβαθμίστηκε κυρίως το κύρος της χώρας στην Ευρώπη και τον κόσμο.
Πολλοί διεθνείς οικονομικοί αναλυτές χαρακτήρισαν την πορεία της οικονομίας αυτό το διάστημα ως οικονομικό θαύμα.. Έτσι:
Η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ με το σπαθί της, διαψεύδοντας την προπαγάνδα της Ν.Δ. Κατά την ενταξιακή περίοδο 1993-2000, με επίπονη και σημαντική προσπάθεια, η Ελλάδα κατάφερε να μειώσει τον πληθωρισμό από 14,1 σε 3,1 και το δημοσιονομικό έλλειμμα από 13,6 σε 0,9 του ΑΕΠ. Οι επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας ελέγχθηκαν και αξιολογήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση. Πολιτικό παράδοξο είναι, όταν ένας έγκυρος οργανισμός, ο ΟΑΣΑ, διαβλέπει καλύτερες προοπτικές ανάπτυξης από τις δυσοίωνες προβλέψεις του κ. Αλογοσκούφη. Ο ΟΟΣΑ πρόσφατα έλαβε υπόψη του τη δημοσιονομική αναθεώρηση στην Ελλάδα, αλλά δεν υιοθέτησε την εκτίμηση της ελληνικής κυβέρνησης, που μιλούσε για έλλειμμα 3,2 % του ΑΕΠ για το 2003, κάνοντας λόγο για έλλειμμα της τάξης του 3 % του ΑΕΠ. Η απόκλιση από το στόχο του 0,9 % του ΑΕΠ, οφείλεται κυρίως στην υπέρβαση των δαπανών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Η δυσφήμιση της οικονομικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για την ακύρωση των εξαγγελιών της Νέας Δημοκρατίας. Η Ν.Δ. στο δίμηνο που ασκεί τη διακυβέρνηση της χώρας κάνει πολιτική απλής διαχείρισης, δίνοντας βάρος στην απόδοση ευθυνών στην προηγούμενη κυβέρνηση. Με το επιχείρημα παραλάβαμε καμένη γη, δεν πλήττεται το ΠΑΣΟΚ, αλλά η χώρα και ο ελληνικός λαός.
Η Νέα Δημοκρατία με την εξαγγελία κατάργησης του ΣΔΟΕ και του αναπτυξιακού νόμου, χωρίς προγραμματισμό υποκατάστασης τους, δημιούργησε κλίμα αβεβαιότητας και αναστολής επιχειρηματικών λειτουργιών και δραστηριοτήτων. Η μέχρι τώρα πολιτική της κυβέρνησης, είναι η απαρίθμηση πρωτοβουλιών που δε θα πάρει, παρά αναπτυξιακά μέτρα που θα λάβει. Η άρνηση της κυβέρνησης, για παράδειγμα, να θέσει πλαφόν τουλάχιστον σε κάποιους νομούς, της ανώτατης τιμής πώλησης των καυσίμων, θα οδηγήσει τη χώρα σε παράδεισο των κερδοσκόπων. Η απραξία στην πολιτική για το καύσιμο οδήγησε τους καταναλωτές σε νέα δυσβάστακτα οικονομικά βάρη.
Οι πολίτες, και κυρίως οι χαμηλόμισθοι και οι μικροσυνταξιούχοι, βλέπουν το εισόδημά τους κάθε μέρα να συρρικνώνεται και το επίπεδο ζωής τους να υποβαθμίζεται. Αυτό που περιμένουν από τη νέα κυβέρνηση δεν είναι οι δικαιολογίες και οι υποσχέσεις, αλλά συγκεκριμένα μέτρα και υλοποίηση όσων είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο κ. Καραμανλής.
Η απογραφή, λοιπόν, της οικονομικής κατάστασης της χώρας, όπως την κάνει η Νέα Δημοκρατία, και η λογιστική διόγκωση του ελλείμματος του 2003 θέτει ουσιαστικά τη χώρα υπό κοινοτική επιτήρηση. Αυτό σημαίνει λιτότητα και περικοπή κοινωνικών δαπανών;
Δε θέλω να γίνω προφήτης κακών ειδήσεων, αλλά μάλλον έρχονται πολύ δυσκολότερες μέρες για όλους και κυρίως για τις χαμηλότερες οικονομικά τάξεις.
Η Αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μία άκρως πολιτική και βαθιά κοινωνική διαδικασία. Η συμμετοχή των πολιτών, καθιστά την αναθεώρηση ζωντανή διαδικασία και προσδίδει στις αναθεώρούμενες διατάξεις δυναμισμό και προοπτική.
Η συντελούμενη από την Ε' αναθεωρητική Βουλή αναθεώρηση του Συντάγματος, δεν απέσπασε το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Οι πολίτες δεν ασχολήθηκαν με το βάθος, την έκταση και την σημασία των αναθεωρητέων διατάξεων. Υπήρξαν όμως κάποια συγκεκριμένα θέματα της αναθεώρησης, μονοπώλησαν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης με πρώτο και καλύτερο το άρθρο 24 “περί προστασίας του περιβάλλοντος”. Το ερώτημα, αν αυτό πρέπει να αναθεωρηθεί , απασχολεί έντονα την ελληνική κοινωνία. Ο προβληματισμός των πολιτών είναι βαθύς και δικαιολογημένος. Αναφέρομαι κυρίως σε εκείνους τους πολίτες που πιστεύουν στον απόλυτο σεβασμό του περιβάλλοντος με παράλληλη ανάπτυξη της χώρας. Ο προβληματισμός αυτός φέρνει τους πολίτες σε επαφή και με πολλές άλλες αναθεωρητέες διατάξεις. Αυτό είναι θετικό. Σημαντικότερος όμως είναι ο διάλογος που ανοίγεται για την οικολογία, το περιβάλλον και το μέλλον της ζωής, σε μια εποχή που οι περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις εξαιτίας της ανάπτυξης είναι μεγάλες. Οι κλιματολογικές μεταβολές, το φαινόμενο Ελ Νίνιο, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η αποτυχία της Διεθνούς διάσκεψης της Χάγης για το περιβάλλον, προβληματίζουν τους πολίτες. Ο διάλογος που άνοιξε πρέπει να οδηγήσει μέσω της οικολογικής συνείδησης των πολιτών στην δημιουργία ενός ζωντανού οικολογικού κινήματος.
Έχουμε υποχρέωση παράλληλα να συνεισφέρουμε στον προβληματισμό για την αναθεώρηση η μη του άρθρου 24 του Συντάγματος. Ως μέλος της επιτροπής αναθεώρησης, εκ των πραγμάτων συμμετέχω σε αυτό το προβληματισμό. Το δύσκολό δεν είναι να απαντήσει κάποιος αν πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 24.Το δύσκολο είναι να απαντήσει πως θα αναθεωρηθεί και πως οι νέες διατάξεις θα εξυπηρετήσουν την αναβάθμιση του περιβάλλοντος.Το άρθρο 24, ήταν για την εποχή του 1975 πρωτοποριακό. Προσέφερε σημαντικά στο περιβάλλον και στα δάση. Υπήρξαν όμως και αγκυλώσεις. Δημιουργήθηκε μια ογκοδέστατη νομολογία με αρκετές αντιφατικές αποφάσεις. Η δημιουργία αυτής της νομολογίας είναι σημαντικός λόγος για να αλλάξει το άρθρο. Το Έ τμήμα του Συμβουλίου επικρατείας, αρκετές φορές ξεπέρασε τον ακυρωτικό του ρόλο. Έγινε το ίδιο ένα είδος εκτελεστικής εξουσίας, ως πολεοδόμος και χωροτάκτης. Στα μεγάλα έργα π.χ δεν περιορίστηκε στον έλεγχο της συνταγματικότητας των διαδικασιών αλλά έμπαινε στην ουσία του έργου εξετάζοντας σκοπιμότητα και τεχνικές προδιαγραφές Σημαντικός λόγος είναι και το καθεστώς των δασωμένων ακαλλιέργητων χωραφιών. Διακόσιοι εβδομήντα τέσσερις βουλευτές άλλωστε στην προηγούμενη Βουλή αποφάσισαν την αναθεώρηση του άρθρου. Το θέμα είναι η ακριβής διατύπωση της διάταξης Όχι αν είναι θεωρητικά σωστή αλλά αν θα λειτουργήσει υπέρ ή κατά του περιβάλλοντος, με την υπάρχουσα Δημόσια Διοίκηση, τις συγκεκριμένες και αποδυναμωμένες εσχάτως δασικές υπηρεσίες, τις ελλείψεις στις υποδομές (κτηματολόγιο, δασολόγιο κ.λ.π.), χωρίς αναπτυγμένο οικολογικό κίνημα, αντίβαρο στις πιέσεις των συμφερόντων. Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι χιλιάδες οικοδομικοί συνεταιρισμοί, πολλοί εκ των οποίων κατέχουν καταπατημένες εκτάσεις, αναθάρρησαν με την προοπτική της αναθεώρησης και άρχισαν τις αγοροπωλησίες υψηλότατο τίμημα.
Ο προβληματισμός λοιπόν είναι βάσιμος. Ο διάλογος θα συνεχίζεται δημιουργικά μέχρι την ολοκλήρωση της αναθεώρησης. Το ΠΑΣΟΚ, δέχθηκε όλες τις ουσιαστικές παρεμβάσεις και κατέληξε να προτείνει στην ολομέλεια μία πρόταση για το συγκεκριμένο που και αποτελεσματική είναι και αποδεκτή από τις ουσιαστικές οικολογικές οργανώσεις και από τους φορείς που τους απασχολεί το περιβάλλον. Σύμφωνα με αυτή την πρόταση τα δάση και οι δασικές εκτάσεις προστατεύονται απόλυτα από το κράτος και οι έννοιες τους είναι αυτές που ορίζονται με την 27/1999 απόφαση του ανωτάτου ειδικού δικαστηρίου του άρθρου 100. Με την αναθεώρηση πρέπει να προαχθεί το περιβάλλον, να συμφιλιωθεί ο πολίτης με τα δάση, να παρακαμφθούν οι αγκυλώσεις, να ξεκαθαρίσουν οι ρόλοι των εξουσιών και κυρίως να δημιουργηθεί οικολογική συνείδηση στους πολίτες. Ο παιδευτικός ρόλος του Συντάγματος είναι πιο ισχυρός από τον κανονιστικό. Το εγχείρημα της Συνταγματικής Αναθεώρησης ιδίως της συγκεκριμένης διάταξης είναι πολύ δύσκολο. Τα συμφέροντα προσπαθούν να το καταστήσουν επικίνδυνο.
Το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνηση αποδεικνύει με την πρότασή του ότι είναι θεματοφύλακας του περιβάλλοντος. Έχει ανάγκη όμως την ενεργό συμμετοχή των πολιτών σε αυτή την δύσκολη προσπάθεια. Μια προσπάθεια που αρχίζει με την αναθεώρηση και θα συνεχίζεται όσο υπάρχει ζωή. Ζωή και περιβάλλον είναι έννοιες αλληλένδυτες
"Η αναθεώρηση των άρθρων του Συντάγματος για τα κωλύματα και τα ασυμβίβαστα των βουλευτών, αποτελεί ευκαιρία για την προβολή του νέου ρόλου του βουλευτή στη σύγχρονη πραγματικότητα", επισήμανε ο βουλευτής Λάρισας κ. Εκτορας Νασιώκας μιλώντας στην ολομέλεια της Βουλής για την αναθεώρηση του Συντάγματος.
Συγκεκριμένα, ο κ. Νασιώκας υπογράμμισε: "Εκλεισε ο κύκλος του βουλευτή παράγοντα, που ασκούσε και ένα είδος δημόσιας εξουσίας ξεπερνώντας πολλές φορές και τα όρια του νόμου. Ο νέος ρόλος του βουλευτή επιτάσσει ουσιαστική παρουσία στη βουλή. Είμαστε εμείς που θέλουμε να έχουμε επαφή με τους ανθρώπους που μας έστειλαν στη Βουλή, αλλά η επαφή αυτή να είναι ουσιαστική. Με άλλα λόγια επιδιόκουμε μια ενημέρωση αμφίδρομη, ισότιμη και αν είναι δυνατόν να έχει καταλυτική επίδραση στον προγραμματισμό ανάπτυξης των περιοχών μας. Τα περιφεριακά όργανα αποκτούν, καλώς, μέρα με τη μέρα μεγαλύτερες εξουσίες. Είναι ανάγκη όμων να βρεθεί ισορροπία ανάμεσα στους τοπικούς άρχοντες και τους βουλευτές έτσι ώστε να ενταθεί η προσπάθεια ανάπτυξης".
Σε σχέση με τα συζητούμενα άρθρα ο κ. Νασιώκας τάχθηκε σύμφωνος με την αναθεώρηση του άρθρου 56 για μείωση των κωλυμάτων των υποψήφιων βουλευτών και του άρθρου 57 για τη θέσπιση του απόλυτου επαγγελματικού ασυμβίβαστου. Αναστολή δηλαδή επαγγελματικής ιδιότητας όσο κάποιος είναι βουλευτής. Αλλωστε αυτό έπραξε και ο ίδιος όταν εκλέχθηκε βουλευτής παρότι δεν υπήρχε τότε κανένα συνταγματικό ασυμβίβαστο.
Οπως διαβεβαίωσε χθές ο υπουργός Υγείας κ. Αλ. Παπαδόπουλος τον βουλευτή Λάρισας κ. Εκτ. Νασιώκα, 215 θέσεις στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας
Την κάλυψη 215 θέσεων (νοσηλευτικού, τεχνικού και λοιπού προσωπικού) στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομίο Λάρισας θα προβλέπει η υπό έκδοση προκήρυξη του υπ. Υγείας.
Τάδε έφη ο υπουργός Υγείας κ. Αλ. Παπαδόπουλος κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε χτες στη Βουλή, με τον βουλευτή Λάρισας του ΠΑΣΟΚ κ. Εκτορα Νασιώκα.Ο κ. Παπαδόπουλος σημείωσε επίσης ότι η επεξεργασία της προκύρυξης που αφορά στο Πανεπιστημιακό της Λάρισας αλλά και στο σύνολο των νοσοκομείων της Θεσσαλίας, θα ολοκληρωθεί τις επόμενες μέρες, ενώ διαβεβαίωσε τον κ. Νασιώκα, ότι το Πανεπιστημιακό της Λάρισας, θα έχει επίσης προτεραιότητα και στην επόμενη προκύριξη του υπ. Υγείας. Οπως είναι γνωστό, αυτή την περίοδο, αρμόδια επιτροπή του υπ. Υγείας επεξεργάζεται τις προτάσεις των νοσηλευτικών ιδρυμάτων της Θεσσαλίας, προκειμένου να προωθήσει τις προς κάλυψη θέσεις, με προκήρυξη η οποία θα υπολοιηθεί μέσω της Περιφέρειας Θεσσαλίας, η οποία είναι ενταγμένη στην προκήρυξη του υπ. Υγείας για κάλυψη 5.350 συνολικά θέσεων ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού, για όλα τα νοσοκομεία της χώρας. Ωστόσο, από τα όσα χθες είπε ο κ. Παπαδόπουλος στον κ. Νασιώκα, γίνεται αντιληπτό ότι ο αριθμός των θέσεων που πρόκειται να προκηρυχθούν, δεν καλύπτουν τις προσδοκίες της διοίκησης του ΠΝΛ αλλά και του Ιατρικού τμήματος, για ταχεία ανάπτυξη του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, που υπολειτουργεί λόγω της έλλειψης προσωπικού. Το νοσοκομείο διαθέτει σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό ο οποίος "αραχνιάζει", ενώ και η Ιατρική διαθέτει σημαντικό αριθμό μελών ΔΕΠ που επίσης παραμένουν αναξιόποίητοι (κλινικά) με αφορμή το γεγονός ότι δεν υπάρχει το αναγκαίο νοσηλευτικό, τεχνικό και παραϊατρικό προσωπικό (σήμερα έχει αναπτύξει μόνο στο 35% των δυνατοτήτων του). Η διοίκηση του ΠΝΛ πρόσφατα ζήτησε από την ηγεσία του υπ. Υγείας, την κάλυψη 650 θέσεων των προαναφερόμενων κλάδων, στο πλαίσιο ενός εφικτού, όπως είχε χαρακτηριστεί, χρονοδιαγράμματος ανάπτυξης του ιδρύματος τα επόμενα 2-3 έτη. Ο αριθμός των θέσεων που ο υπουργός Υγείας ανακοίνωσε χθές στον κ. Νασιώκα, δεν επιτρέπει τη δυναμική ανάπτυξη πανεπιστημιακών κλινικών που θα δώσουν επιτέλους τη δυνατότητα παροχής τριτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας στην περιοχή, παρά μόνο ένα μέρος των κλινικών αυτών. Η ανακοίνωση πάντως του αριθμού των θέσεων που θα προκυρηχθούν για το ΠΝΛ, συμπίπτει χρονικά και με τη συνάντηση που θα έχουν την ερχόμενη Δευτέρα στις 11 το πρωί, εκπρόσωποι φορέων του νομού, με τον κ. Παπαδόπουλο. Θα είναι ο δήμαρχος Λάρισας κ. Κ. Τζανακούλης και η συνάντηση αποτελεί συνέχεια της τελευταίας σύσκεψης φορέων στο δημαρχείο, για το θέμα της ανάπτυξης του Πανεπιστημιακού αλλά και της παράλληλης αναβάθμισης του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας.